Wolin - dogodny punkt przeprawy w najwęższym miejscu koryta Dziwny w południowo-wschodniej części wyspy Wolin wykorzystywany był już w zamierzchłej przeszłości. Na przełomie VI i VII wieku n.e. Na ciągnącym się wzdłuż rzeki polodowcowym ozie powstała słowiańska osada, której mieszkańcy trudnili się rybołówstwem, rolnictwem hodowlą i obsługą przeprawy. Z VIII wieku pochodzą ślady rzemiosł oraz dowody uprawiania żeglugi, także morskiej. Osada wykorzystując swoje położenie odgrywała coraz poważniejszą rolę w rozwijającej się w tym czasie wymianie handlowej, powiększając jednocześnie swój obszar. W ciągu IX wieku nabrała już cech miejskich, stając się zarazem ośrodkiem władzy plemienia o którym w połowie IX wieku Geograf Bawarski pisał:

"...Wolinianie mają 70 grodów..."